urbnsk

Polacy odnoszą kolejne laury w sporcie. Jest naprawdę czym się cieszyć. Po raz pierwszy w historii Polacy zdobyli złote medale w Drużynowych Mistrzostwach Europy. Polacy zwyciężyli wyraźnie przed takimi potęgami jak Niemcy i Francja. W przekonaniu wielu ekspertów, sport jest najlepszą sposobem promocji własnego kraju. Nasi sportowcy są dobrymi ambasadorami Polski. Ale bardzo ważny jest też aktywny tryb życia, każdego z nas.

Bojówki faszyzujących nacjonalistów z Bogiem na ustach brutalnie atakują w Białymstoku pokojowy Marsz Równości. Arcybiskup Marek Jędraszewski, metropolita krakowski i zastępca Przewodniczącego Konferencji Episkopatu mówi o „tęczowej zarazie”, czyli ma na myśli ludzi o odmiennej orientacji seksualnej. A zarazę należy przecież wytępić. Prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz, na którą zagłosowało 80% biorących udział w wyborach po zabójstwie prezydenta Pawła Adamowicza, dzielnie broniąca samorządowych praw swojego miasta oraz nawołująca do dialogu i współpracy, otrzymuje więcej pogróżek niż jej poprzednik, a udekorowany przez prezydenta Andrzeja Dudę Krzysztof Wyszkowski Orderem Odrodzenia Polski, znany z obalania autorytetu Lecha Wałęsy, bezpardonowo wkracza w jej życie prywatne, z czego się zresztą wycofuje i za co przeprasza, ale co zrobił to zrobił. Dziennikarz Przemysław Witkowski zostaje ciężko pobity przez 20-to letniego bandytę za krytykę homofobicznych napisów znajdujących się na murach nadodrzańskich bulwarów we Wrocławiu. Strefy wolne od LGBT uchwalają niektóre samorządy opanowane przez zwolenników PiS.

Boks znajduje się na liście moich zainteresowań dobre piąte miejsce. W sporcie najbardziej interesuje mnie nie tyle wynik i skuteczność danej profesji, ale w takim samym stopniu styl i przestrzeganie zasady fair play. W boksie wagi ciężkiej pojawił się mistrz, który ostatnio wygrał (3.08.2019) w najlepszym stylu z utytułowanym bokserem Chrisem Arreolą (USA, pochodzenia meksykańskiego). Dokonał tego mistrz rodem z Polski, Adam Kownacki, obywatelstwa amerykańskiego. Ale dodajmy, iż obaj ci sportowcy, wbrew ogólnemu mniemaniu o boksie, okazywali sobie wzajemny szacunek, kulturę osobistą i uznanie.

Start w październikowych wyborach co najmniej trzech formacji opozycyjnych wobec PiS stał się faktem. Zwyciężyły partyjne i personalne ambicje, tak PSL-u jak i SLD oraz Wiosny. Zaproszenie Platformy Obywatelskiej do utworzenia szerokiej koalicji, idąc tropem Koalicji Europejskiej powstałej na wybory do Parlamentu Europejskiego powiększonej o Wiosnę, legło w gruzach.

W moim przekonaniu, trzeba być tam, gdzie dzieją się ważne sprawy dla Polski i nas samych. Dlatego pojechałem do Warszawy, aby wziąć udział w Forum Programowym Koalicji Obywatelskiej. Kilkaset osób radziło nad tym, jak uzdrowić demokrację, gospodarkę i stan państwa? Jak odbudować szeroki ruch obywatelsko-polityczny? Wypowiedziało się wielu mądrych i doświadczonych ludzi. Powiało nadzieją i optymizmem. A chcieć, to móc!

Po raz pierwszy miałem okazję rozmawiać o 450-leciu Unii Lubelskiej 2 lata temu podczas wycieczki do Wilna. Właśnie w Wilnie, wśród członków Towarzystwa Przyjaciół Narodowego Muzeum Morskiego pojawiła się pierwsza refleksja. Naturalnie do wielkich jubileuszy trzeba się starannie przygotować. Dobrze, że doszło ostatnio do spotkania wysokich władz Polski i Litwy. Ale ważniejsze wydaje się upowszechnienie ducha wielkiego dziedzictwa pomiędzy obecnymi narodami Polski i Litwy. Wielkim wyzwaniem pozostaje przekazanie idei i mądrości historii – do wielkiego wspólnego dziedzictwa Unii Europejskiej.

Kampania wyborcza do Sejmu i Senatu zaczyna się rozkręcać. Zjednoczona Prawica (czytaj: PiS) jest zaciśnięta jak pięść boksera. Oko do niej puszczają niektórzy posłowie od Kukiza, którzy czują, i chyba słusznie, że nie mają szans na reelekcję pod sztandarem muzyka. Opozycja, szeroko rozumiana, jeszcze nie zdecydowała w jakim szyku ma wystartować, chociaż wszelkie rachunki wskazują, że tylko jak najszerszy blok prodemokratyczny ma szansę nawiązania równorzędnej walki z rządzącym układem.

W tych dniach mija pierwsza rocznica śmierci wicemarszałek sejmu (1989-1991) Olgi Krzyżanowskiej. Dała się poznać jako znakomity, sprawny i profesjonalny wicemarszałek historycznego sejmu kontraktowego. Na niwie parlamentarnej aktywnie posługiwała przez 16 lat. Była szanowana i lubiana. Jej kultura osobista i polityczna, może być wzorem dla wielu polityków. Pięknym upamiętnieniem O. Krzyżanowskiej jest poświęcona jej profesjonalna i wartościowa książka pt. „Olga córka Wilka”. Naprawdę warto ją przeczytać.

I już po uroczystościach związanych z upamiętnieniem 30-lecia wyborów z 4 czerwca 1989 roku, które otworzyły drogę ku wolności i niepodległości Polski i Polaków. Odwiedziłem z tej okazji Gdańsk, Słupsk, Potęgowo, Miastko, Rzeczenicę, Bytów i Lębork. A na koniec również Sulejówek.

Dobiegło kresu świętowanie trzydziestolecia zwycięskich wyborów parlamentarnych z 4 czerwca 1989 roku. Już następnego po półwieczu niewoli, doświadczyliśmy wolności. „Komunizm” zbankrutował. W ciągu niespełna kilku miesięcy zbudowano podstawy demokracji i gospodarki wolnorynkowej. Daliśmy tutaj przykład nie tylko Europie Środkowo-Wschodniej. Uważam, że dzień 4 czerwca - powinien być świętem wolności i dniem wolnym od pracy.